Zoutloos...

Kijk, ik vind maar zo....als het dan toch moet, dan maar goed ook...
Waar heb ik het nou weer over???...
De winter hoefde niet van mij, maar toen ging ik even wat foto's kijken van vorig jaar en van daarvoor...en dat was wel heeel erg mooi.
Maar, ik ben gewoon een angsthaas op glad ijs, en als je elke dag in je otootje moet stappen, met kids erin, zweet ik toch wel peentjes.
Wij wonen dus een beetje in de achterbuurt/achteraf, en strooien vergeten ze hier wel eens...dus....dan is ik niet blij...
Oké, ik moet niet zeuren, want zo hard heeft het nu niet gesneeuwd, en de weg hier is gewoon asfaltzwart, maar toch.,bij de achterdeur gleed ik al bijna onderuit, zelfs met mijn sneeuwschuivers aan.
Ja, het lijkt net, dat als mijn benen maar sneeuw ruiken, ze alle kanten op zwabberen, behalve de goeie...
Dus, ik denk: manlief had in oktober (25 graden celcius+, HEEEERLIJK), al strooizout en sneeuwschuiver aangeschaft. Ja, hij was er vroeg bij...de Lieverd...
Na 8 weken brommen, dat hij die zooi eens op moest ruimen, want het stond natuurlijk onder mijn afgestylede overkapping, had hij eindelijk naar mij geluisterd...Het was weg, opgeruimd....maar waar naartoe???
Nu is het zo, dat manlief wel van sneeuw houdt, en daarom nu met schoenenbroers en vriend op wintersport is. So far, so good.
Maar nu zitten wij dus ook in de sneeuw, en willen wij, kids en ik, onze sneeuwbestendige schoenen en kleding aan, en het zout en schuiver gaan gebruiken.... maar waar is het???
Ik gebeld natuurlijk, en ja...Op het enige plekje in huis, waar ik niet bij kan komen...op het zoldertje in de garage...
Hoe kom je daar???
Dan moet je eerst een zware houten trap uit het plafond halen, die manlief ingenieus daar heeft gemonteerd, boven je hoofd tillen, en dan goed installeren in de ook prachtig geïnstallerde haken hiervoor.
Dan, met gevaar voor eigen leven, deze trap bestijgen, en na het zoeken tussen alle opgeslagen rommel (manlief kan heeeel goed ruimen, maar nix weggooien...), met een zak van 25 kilo zout en de rest, weer afdalen...
NOT DUS, mij niet gezien...
Als de zon vandaag zijn/haar werk niet heeft gedaan, ga ik wel met mijn potje huishoudzout over het paadje, zodat ik in iedere geval veilig bij mijn otootje kan komen, waar gelukkig de winterbandjes nog onder liggen.

Nou mensen, ik ga de komende tijd toch mijn winterklok nog even opstarten, want het ziet er naar uit, dat de winter toch nog even doorzet....en mijn Lieverdskids hebben er zin in...tja...

Warme wintergroetjes, 

Margot