Een sprookje...

Herkennen jullie haar????
Nee, ik ben het niet...maar het is één van de elfjes, van het sprookje van Fabiola, in de Efteling.
Ja, daar zijn we gisteren met ons gezinnetje naar toe geweest. Zomaar op een doordeweekse dag, en hierdoor kon ik ook niet gaan tennissen dus...
Manlief had kaartjes geregeld via de bank, maar dat kon alleen maar op deze dag, of in Maart.
Dit laatste is geen goed idee, want dan zitten we volop in de beurzen.
Zoals slechte ouders betaamt, laat je je kroost gewoon een keertje spijbelen. Zovaak komt het immers niet voor, dat we met het complete gezin iets ondernemen. Kwalitietime....!!!!
Tegen de kroost hadden we niets verteld. Ja, dat ze maandag ziekelijk moesten doen op school, maar waarom??? dat wisten ze nog niet. En ze zijn net zo volgzaam als mama...dus,..
s'Morgens moest manlief nog wel "effe"naar een klant, dus pas om 11.00 uur verzameld in de auto. "Waar gaan we naar toe??? Is het ver???".
Nu wonen wij 5 hele minuten van dit mooie park af, maar mijn man zijn humor kent geen grenzen, en hebben er dus 10 minuten over gedaan...langer kun je MIJN kids echt niet voor het lapje houden.
Wat was het stil in het park....lange wachtrijen is niets, maar maar met 4 personen in een attractie zitten, waar je met zijn zeventigen in kan, is ook niet alles.
Maar manlief vond het prima, en hij komt hier bijna nooit.
Hij wilde dus overal in, maar sommige dingen waren afgesloten. (Tja, waarom geven ze anders kaartjes weg...sorry, niet zo negatief denken, Margot, foei..)
Nu is dochterlief ook overal voor in, en gaat in alle achtbanen en aanverwanten...maar zoonlief is een schijtertje, en vindt het sprookjesbos al geweldig en het spookslot een hele uitdaging.
We hebben dus veul gedaan, want dat moet je dit pretpark wel nageven...ze organiseren vanalles en het ziet er fantastisch uit.
We(ze) hebben geschaatst en gelanglauft, met autobanden van een ijshelling geroestjd en moeders, moi dus...is zelfs na 20 jaar weer eens in de Python geweest....
Toen was dit leuk...maar de jaren brengen toch een angststofje in je hersenen mee...maar dat heb ik dochterlief niet laten merken hoor...."wat was dat geweldig". en veegde de (angst)tranen subtiel uit mijn oogjes....
s'Avonds nog lekker nagekletst, bij een warm kopje thee, en de kids vonden het een geweldige verrassing. Wat zij het leukst vonden???? dat was vanalles.
Wat ik het leukst vond???
De zon, waar ik heerlijk van kon genieten, als ik met zoon/schijterdjelief weer eens moest wachten, omdat die twee waaghalzen weer ergens ingingen... Maar vooral van het rustig samenzijn, zonder hectiek, relaxen met mijn LIEVERDS...

Dag Lieverds,
geniet van die prachtige koperen knoert( hier schijnt ie volop),
Margot